theme

سفیکسیم

سفیکسیم
سفیکسیم

سفیکسیم

طبقه بندی فارماکولوژیک سفیکسیم: سفالوسپورین نسل سوم

طبقه بندی درمانی: آنتی بیوتیک

طبقه بندی مصرف در بارداری: رده B

اشکال دارویی:

Tablet: 400 mg

powder, For suspention: 100mg/5ml.100ml

۴۰۰mg

Capsule: 200 , 400mg

Powder , For Suspension: 100 mg/5ml

Powder , For Suspension (Sachet): 50 , 100mg

موارد و مقدار مصرف:

اوتیت میانی، برونشیت حاد، تشدید حاد برونشیت مزمن، فارنژیت، تونسیلیت، عفونت بدون عواقب مجاری ادرار ناشی از اشریشیاکلی و پروتئوس میرابیلیس، سوزاک بدون عواقب.

بزرگسالان: ابتدا mg/day400 در ۲-۱ مقدار منقسم، و برای سوزاک بدون عواقب ۴۰۰ میلی گرم به صورت مقدار واحد تجویز می‌شود.

کودکان بزرگتر از ۶ ماه: مقدار mg/kg/day 8در ۲-۱ مقدار منقسم تجویز می‌شود.

مکانیسم اثر:

اثر ضد باکتریایی: سفیکسیم عمدتاً باکتریوسید است. این دارو با پیوند به پروتئینهای پیوند یابنده به پنی سیلین در دیواره سلولی باکتریایی اثر خود را اعمال می‌کند و در نتیجه ساخت دیواره سلولی را مهار می‌کند. این دارو در درمان اوتیت میانی ناشی از هموفیلوس انفلوانزا            ( تولید کننده و غیر تولید کننده پنی سیلیناز)، موراکسلا ( برانهاملا) کاتارالیس ( که تولید کننده پنی سیلیناز است)، و استرپتوکوکوس پیوژنز استفاده می‌شود. مقاومت بالای دارویی گزارش شده است. سفیکسیم در درمان برونشیت حاد و تشدید حاد برونشیت مزمن ناشی از استرپتوکوکوس پنومونیه و هموفیلوس انفلوانزا ( تولید کننده و غیر تولید کننده پنی سیلیناز) فارنژیت و تونسیلیت ناشی از استرپتوکوکوس پیوژنز، و عفونت بدون عواقب مجاری ادرار ناشی از اشریشیاکلی و پروتئوس میرابیلیس تجویز می‌شود.

فارماکوکینتیک:

جذب: حدود ۵۰-۳۰ درصد دارو بعد از مصرف خوراکی جذب می‌شود. شکل سوسپانسیون دارو غلظت سرمی بالاتری از شکل قرص آن ایجاد می‌کند. غذا جذب را به تأخیر می اندازد، اما مقدار تام جذب را تحت تأثیر قرار نمی دهد.

پخش: به طور گسترده انتشار می یابد. حدود ۶۵ درصد به پروتینهای پلاسما پیوند می یابد.

متابولیسم: حدود ۵۰ درصد متابولیزه می‌شود.

دفع: عمدتاً از طریق ادرار دفع می‌شود. نیمه عمر دفع دارو در بیماران دارای کلیه سالم ۴-۳ ساعت است. در بیماران دچار بیماری کلیوی مراحل نهایی، نیمه عمر ممکن است به ۵/۱۱ ساعت برسد.

موارد منع مصرف واحتیاط:

موارد منع مصرف: حساسیت مفرط به این دارو  یا سایر سفالوسپورینها.

موارد احتیاط: اختلال کار کلیه

تداخل دارویی:

سالیسیلاتها ممکن است غلظت سرمی سفیکسیم را افزایش دهند.

اثر بر آزمایشهای تشخیصی:

سفیکسیم ممکن است سبب حصول نتایج مثبت کاذب در آزمونهای گلوکز ادرار با استفاده از سولفات مس (واکنش بندیکت یا Chinitest) شود. برای انجام این آزمون باید از آزمون گلوکز اکسیداز ( Clinistix یا Tes tape) استفاده شود. سفیکسیم ممکن است موجب حصول نتایج مثبت کاذب برای کتونهای ادراری با استفاده از نیتروپروساید شود. نتایج مثبت کاذب آزمون کومبس مستقیم با سایر سفالوسپورینها مشاهده شده است.

عوارض جانبی:

اعصاب مرکزی: سردرد، سرگیجه

دستگاه گوارش: اسهال، مدفوع آبکی، درد شکم، تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، نفخ، کولیت سودوممبران

ادراری – تناسلی: خارش ناحیه تناسلی، واژینیت، کاندیدیاز تناسلی، افزایش گذرا در غلظت BUN و کراتینین سرم.

خون: ترمبوسیتوپنی، لکوپنی، ائوزینوفیلی

پوست: خارش، بثورات پوستی، کهیر، اریتم مولتی فرم، سندرم استیونس – جانسون.

سایر عوارض: تب دارویی، افزایش گذرای آنزیمهای کبدی، واکنشهای حساسیت مفرط (بیماری سرم، آنافیلاکسی).

مسمومیت و درمان:

درمان: پادزهر خاصی برای آن وجود ندارد. لاواژ معده و درمان حمایتی توصیه شده است و دیالیز صفاقی و همودیالیز به میزان قابل توجهی مؤثر هستند.

مطالعات بر روی افراد داوطلب بعد از مصرف مقدار واحد دو گرم سفیکسیم اثرات نامعمولی نشان نداده است.

ملاحظات اختصاصی:

علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی سفالوسپورینها، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود.

۱-سفیکسیم اولین داروی خوراکی فعال از نسل سوم سفالوسپورینها است که به صورت مصرف یکبار در روز تجویز می‌شود.

۲-سازندگان سفیکسیم توصیه می کنند که به هنگام درمان اوتیت میانی نباید قرصها جایگزین سوسپانسیون شوند.

۳- بیماران مبتلا به اسهال ناشی از آنتی بیوتیک از نظر کولیت سودوممبران ناشی از رشد بیش از حد کلستریدیوم دیفیسل ارزیابی شوند. موارد خفیف معمولاً به قطع مصرف دارو پاسخ می دهند. در موارد متوسط تا شدید ممکن است تجویز مایعات، الکترولیت و مکمل پروتئین ضروری باشد. وانکومایسین خوراکی داروی انتخابی برای درمان کولیت سودوممبران ناشی از کلستریدیوم دیفیسل است.

۴- واکنشهای حساسیت مفرط حاد فوراً درمان شود. اقدامات اورژانس، مانند کنترل راه هوایی، آمینهای تنگ کننده عروق، پی نفرین، اکسیژن، آنتی هیستامینها و کورتیکواستروئیدها ممکن است ضروری باشد.

۵- بعضی از سفالوسپورینها ممکن است سبب بروز حملات تشنجی شوند بخصوص در بیماران دچار نارسایی کلیوی که مقادیر تام درمانی را مصرف می کنند. در صورت بروز حملات تشنجی باید مصرف دارو قطع و درمان با داروهای ضد تشنج شروع شود.

نکات قابل توصیه به بیمار:

۱-هر اثر نامطبوعی مانند خارش، بثورات پوستی، یا اسهال شدید را اطلاع د هید اسهال شایعترین عارضه گوارشی دارو است.

۲- سوسپانسیون خوراکی تا ۱۴ روز بعد از تهیه قابل مصرف است و نیازی به نگهداری آن در یخچال نیست.

مصرف در کودکان: میزان بروز عوارض گوارشی در کودکانی که از سوسپانسیون این دارو مصرف می کنند مشابه بزرگسالان است که از قرص استفاده می کنند.

مصرف در شیردهی: انتشار دارو در شیر مادر مشخص نیست. قطع شیردهی به هنگام درمان با سفیکسیم در نظر گرفته شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *